Mama

Mama to pierwsze słowo które wymawia dziecko. Mama to dla malutkiego dziecka ktoś kto towarzyszy od początku kiedy otworzyło oczki, stale obecna, dziecko wodzi za nią oczami. Tato jest jakby gdzieś na dalszym planie, chociaż jeśli będzie tak samo często z dzieckiem jak mama to dziecko też się przywiąże.
Dziecko jest ufne i wierzy we wszystko co powie mama. I jeśli tylko nauczy się mówić i cokolwiek rozumieć o wszystko pyta mamę.
Jakże więc mamie nie wierzyć w to co mówi. Mama to wyrocznia, ktoś kto wszystko wie.
Na słowie mamy cały świat się opiera, to więź emocjonalna którą dobry Bóg stworzył między matką i dzieckiem, i której rozerwanie grozi destrukcją zupełnym rozbiciem obojga, tak dziecka jak i matki.
Jaka więc wielka odpowiedzialność ciąży na matce za dziecko. Za dziecko które jej ufa bezgranicznie, które pójdzie wszędzie gdzie mama każe, i zrobi wszystko co mama powie.
Z wiekiem pojawia się, kształtuje się własne zdanie, ale to zdanie własne niby też kształtuje się w oparciu o zdanie mamy między innymi, i to zdanie mamy ma ogromny i podstawowy wpływ na zdanie własne dziecka.
Jeśli mama akceptuje tatę, jest miłość, mama i tato są razem, uzupełniają się, to dziecko wzrasta w takiej rodzinie, rozwija się, prawidłowo kształtuje się jego osobowość, jego zdanie o otaczającej dziecko rzeczywistości przekazywane zgodnie przez mamę i tatę, nie negowane się wzajemnie.